Skoda Yeti 1.2 TSI 2009

Badanie techniczne:

05.2027

Polisa OC:

04.207

Moje pierwsze, cztery koła, przywiezione z Mazur, o dziwo nie od „chłopa” a po babie z warzywniaka. Po dwóch latach śnieżny koczkodan niestety stał się dla mnie zbyt wolny, albo to moje ADHD się rozwinęło. Jedno z dwóch. Dlatego decyduje się go sprzedać. Lecimy:

Wnętrze zadbane, odkurzane :) nie woziłem dzieci z papkami, czy zwierząt z robakami, nie palono w środku - trzeba było wybrać - fajki lub benzyna. Wybrałem to drugie. Szejkiem nie jestem.

Z zewnątrz.

Trochę charakterny.. Karoserii udzieliły sie małe pstryczki przyblokowego parkingu. Mocniejszy pazur na plastikowym zderzaku, z przodu, z prawej mani. Ruda również położyła swoją łapę na klapę, od bagażnika. Autko sprawia wrażenie terenowego i o dziwo zdarzyło się nim wjechać tam gdzie zwyczajna osobówka by się zawiesiła. Ten natomiast dzielnie się wdrapywał, wypełniał nierówności górki i pagorki.

Stylówka oczywiście też jest: autko stoi na fajnych wielosezonowych gumach Dębica (jeden sezon za nimi), oplecione wokół jeszcze fajniejszych oryginalnych 16” feluniach. Pomimo swojej sylwetki skurczybyk trzyma się drogi jak pozwany swojego alibi. Jest to raczej miejski miś a nie żadne dzikie Yeti, lecz gdy go poprosisz zawiezie Cię na weekend w bezludzie, jeziora i polne drogi. Przy tym połknie dwa złożone rowery, deskę SUP i turystycznego grilla.

Mechanicznie.. To się nie znam, mam przyjaciela mechanika - opiekował się nim lepiej niż własnym psem - czyt. serwisowany (filtry oleje, lampki, hamulce, gargulce i kleje) na bierząco. Usterki usuwane szybciej niż komentarze pod zdj. Ziobry. Mało też się psuł. Miał jeździć, wozić cztery litery do pracy, kościoła i gdzie dusza zapragnie a nie ochraniać kostkę brukową przed słońcem na parkingu. :)

Pozdrawiam.